MuzikantMuzikantMusician
Profiel
Renske Taminiau

Renske Taminiau

28 jaar uit Amsterdam

Toon profiel

Jazz zangeres uit Amsterdam


We Rocked Paradiso!

September 19, 2009 13:04

De week in Nederland was echt een kunstje hooghouden: alle verantwoordelijkheden van de dag klopten weer gezellig aan, zeker na een week weggeweest te zijn kwam de realisteit weer mooi om het hoekje kijken. En natuurlijk weer alleen maar filpjes in het vliegtuig gekeken, dus slaaptekort was al niet meer in te halen.

Wat is Amserdam mooi vanaf het water, in de boottocht die voor ons georganiseerd was.
Ik was zo trots om Leah alles te laten zien, in dit momentum van samenspel tussen mooi weer en schoonheid.

Vroeg naar bed na een heerlijk Duveltje in cafe Welling, met een fikse schuimkraag door de eerste tapervaringen van Jimmy.

Dinsdag: Nu al dinsdag!! Repeteren met de band, en er moet zo veel gebeuren.
Ik was ook zo trots op mijn  muzikanten, ze hadden alles zo goed voorbereid, dat Leah zich duidelijk opgelucht voelde over het concert van morgen.

Een hele dag zwoegen!!
Daarna thuis met Leah een lied proberen te schrijven, maar vooral veel gelachen en you tube filmpjes vol inspiratie aan elkaar laten zien. Wel heel erg leuk om te praten over de verschillen:
Ik vond Brooklyn net Disney, van die betonnen huizen met nep facades van namaak steen en hout.
Zij vond Amsterdam net zo: wonen daar mensen in? Het lijkt wel een film-set.
Leah is trouwens een kei in fietsen, ze lijkt als een kind zo blij. We raken ook niet uitgepraat, volgens mij hebben we elkaar echt gevonden. 

Het is heel relaxed, en gezellig, en we klikken alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Woensdag
Paradiso!!!

Paradiso
Spannend, komen er wel mensen??

De hele dag geoefend, en twee uur gepraat met een hele leuke interviewer van de VIVA,
Leah en ik vonden het weer leuk om alles uit de doeken te doen. We leren zoooo veel van elkaar, en vooral ook van lol hebben, ook met spelen.We hebben het over muziek en optreden, en niet altijd naar perfectionisme op het podium streven, omdat je dan zoveel lol en vrijheid verliest.

Het optreden was te gek!! Leah is da BOMB! En mijn band is ook echt fantastisch!! Die gasten kunnen alles, en het leek wel of ze het echt te gek vonden om alle rock geluiden uit de kast te halen:
iedereen had ineens een fort aan instrumenten om zich heen gebouwd, en het leek wel een speeltuin van geluid!

Daarna nog naar L&B Whiskey cafe om te vieren dat het gelukt was, en de vader van Huub heeft ons kersverse huwelijksaanzoek meegevierd!

WOW! Getting Married!

September 19, 2009 12:39

Saturday 12 sept:
Dit is een dag die ik niet snel zal vergeten!
Eric van BKB drukte me ter harte, na ons optreden voor Maxima en Willem Alexander,
dat ik nog 1 ding te doen had, die zaterdag voor ik naar Corinne van der Borgh's film over
het Chelsea Hotel zou gaan kijken.
Er zou nog een foto gemaakt worden bij het Peter Stuyvesant beeld.
Vroeg voor de afgesproken tijd zat ik daar op een bankje te wachten,
en tot mijn verbazing stond daar een in oud Hillandse klederdracht gestoken vrolijkert
op een accordion te spelen en een voor mij zeer bekend lied te zingen.
Door de vermoeidheid van de dag, die een soort ijlende werking op me had, dacht ik toch echt
mijn liefste vriend Huub te herkennen in deze gezlelige, duidelijk Hollandse volkszanger:
en toen werd het allemaal duidelijk: daar stond ie, voor mij het eerste lied te zingen, dat ik hem heb geleerd,
en waar onze liefde mee begonnen is:

Someday, When I'm awfully low,
and the world is cold,
I can feel a glow just thinking of you
and the way you look tonight

With each word your tenderness grows
tearing my fears apart
and that laugh wrinkels your nose,
touches my foolish heart

Oh, you're lovely, never, never change,
keep your breathless charm,
won't you please arrange it, cause I love you,
and the way you look tonight

Wat een verrassing, hij ging op de knieen,
en gaf me een door hem ontworpen schitterende ring,
met een zoetwaterparel, die hij van zijn moeder georven heeft,
en die zijn moeder altijd aan een kettinkje om haar nek droeg,
ondat ze 'm van Huub's vader had gekregen, die hem had gevonden.
Wat bijzonder, en wat een geluk! Samen in New York, wat een verrassing,
oh..ja..ik heb ja gezegd overigens.

In de roze wolken hebben we toen genoten van de schitterende documentaire van Corinne van der Borgh
over Bettina, een kunstenares, die in het Chelsea Hotel woont, en waar ze een bijzondere band mee opbouwt:
http://www.girlwithblackballoons.com/index.html

 

Catch-up

September 19, 2009 12:17

Ik heb mijn duties een beetje verzaakt, er is nog zoveel te vertellen!

Vrijdag 11 september:
repetitie met Leah's muzikanten: Brian, Tim en Steve.
Ik was bang dat mijn liedjes heel anders zouden gaan klinken in de handen van deze enorme rockers.
Maar tot mijn verbazing, waren het echte pro's (had ik achetraf na een week New York natuurlijk ook kunnen weten:
als je niet verrekte goed bent red je het niet in New York. Ze spelen alles briliant)
Mijn duet met mijn eigen gitarist klonk in de handen van Steve precies zoals we het op onze plaat hadden opgenomen.
Iedere noot was gechecked.
Ik was zelf dus na zo'n goeie repetitie alleen nog maar nerveus over mijn eigen pianospel:
dit was de eerste keer dat ik mezelf en Leah ging begeleiden met piano op een podium:
ik kon de bibbers bij die gedachten soms moeilijk uit m'n handen schudden!

's avonds was het dan eindelijk zo ver: in de volle Livingroom met Leah:
in een paar dagen alle liedjes en lyrics en pianopartijen van haar in m'n hoofd  gestampt,
en nu ging het ervan komen:
Wat een gaaf gevoel, alleen al om te kunnen zeggen:"Hello New York"
Ik ben echt trots op ons allemaal: dat we zo onde druk een hele goeie show konden neerzetten.
(die we de ochtend nog niet kenden)
Echt te gek, een natural high!
En zelfs aan New Yorkers CD's verkocht! Hoera, en zijn daar nu mensen, die mijn muziek hebben gehoord!




Zaterdag 12 september:
Fijne stress vlak voor onze ontmoeting met Maxima en Willem-Alexander.
Na 3 uur slaap (want het feest van de ontlading in de Livingroom was groots)
We waren op tijd voor ons doen in het hotel voor onze koninklijke afspraak, 
maar bij aankomst ondekten we dat we een kabel voor het keyboard-geluid misten.
Snel in een taxi naar de dichtst bijzijnde muziekzaak. Rennend terug en in de volgende taxi, 
zenuwachtig op de klok kijkend, en 5 over 10 terug (te laat).
Iedereen van BKB natuurlijk ook zenuwachtig, want in de haast waren we even vergeten te melden dat we op 
speciale missie waren.
Gelukkig was het prinselijk paar nog niet gearriveerd.

Maxima zat naast me, wat is ze mooi, welbespraakt, charmant en intelligent,
en wat was ik onder de indruk, ik durfde d'r bijna niet aan te kijken, haha,
op deze foto lijk ik haar zelf een beetje afstand te gunnen (overcompensatie)
En weer was het even spannend, toen Leah vlak voor we ons lied voor Willem Alexander en Maxima
gingen spelen even een kleine plaspauze inlaste, maar van het gevolg niet naar de WC op onze verdieping 
mocht, maar met de lift naar een achteraf locatie werd vervoerd, zodat het doortrek geluid niet zou afleiden, haha.
We misten daardoor ons moment om tijdens de tafelwisseling te spelen.
Gelukkig kregen we aan het einde van de gesprekken nog een kans, en hebben we daar dankbaar van gebruik
gemaakt en alles gegeven.

Profiel
Leah Siegel

Leah Siegel

30 years old from New York

Show profile

Singer-songwriter uit Brooklyn, New York


Day 4 - The Studio

September 18, 2009 12:54

I slept like a brick until 10:30am.  Renske and i were to go get croissants and orange juice for breakfast before getting to the studio at noon.  she took me to a tiny little place where she told me "these are the best croissants in the world" and that croissants are actually originally a turkish treat before they were hijacked by the french.  they were pretty remarkable i have to say.  perfectly light, a little crisp on the outside, and soft and doughy on the inside.  we talked about vegetarianism, veganism, the enviroment, the future....  and then we were on our way to the studio.... maybe a few minutes late.  but right on time for musicians.

we tracked the song we wrote together and her bandmates accompanied us.  i was so tired i started feeling very shaky and ill.  i pushed through it and we got down a few takes until we had one to work with.  i found a couch cluttered with instruments and cords somewhere between the bass and drums.  i was jittery and shaky.  i squeezed myself between the saxophone and the accordion and watched the rest of the action from there.  when i woke up an hour later, the band had made a coffee run and i was ready to work again, even though my job was finished.  i felt badly that i had left Renske alone to make all the decisions and that she hadn't gotten a nap too.  she was very sweet about it and said it was of course no problem.  she knew exactly what i was going through.

we had a great time in the studio and it wasn't too rough.  we left to get a bite to eat at a sweet little sandwich and soup shop.  we shopped.  we went to the american bookstore where i wanted to get a copy of The Fountainhead, which Renske had referenced a few times in the last week and which i know i should have read in college.  her fiance and i share a love of Zen and The Art of Motorcycle Maintenance and so there was no need for them to get it, so i bought Ishmael for them.  a very interesting arguement regarding civilaztion.

we were so exhausted that we were actually confused.  but we knew we needed to either finish writing our song or figure out a good cover to sing for the radio appearance on friday at the two other appearances we have scheduled for friday and saturday night.  i could feel we were both reluctant to keep pushing ourselves and getting into bed at 8pm sounded like the best thing for us.  but we pushed.  we had a cup of fresh mint tea (delicious!) and wracked our brains.  we tossed around a couple ideas until i remembered an easy and fun old song that i had just sung with some friends of mine back home.  we mounted our bikes and made our way back to Renske's place.  when she ran out to get some pizza for us, i noticed RUMMY CUBE!!!  i couldn't believe it!  my grandma had taught me and my sister how to play when we were kids and we played all the time.

Huub, Renske's fiance, was tickled that i knew of it and so we sat down to play.  i said, "are you sure?  rens and i really should work??"...  and when she came in with the food she saw the looks on our faces, mine of apologetic guilt...i'm not sure what Huub's look was saying...  and let out a big laugh.  she set up a board for herself and we all played together as we listened to the song we were going to prepare.   we put the song on repeat and listened again and again until it was in our heads and we ran to play it.  it's so fun singing together.  our voices are perfectly matched.  we sang it again and again and Huub made a little video of our practice.  we were thrilled, just thrilled.

and then we finished our rummy cube game and i rode my bike home.  exhausted and immensely satisfied.  i got lost on the way but recognized the corner where i almost got slammed by the tram, and was easily able to find my way home from there.  i slept hard.

Day 3 - Yoga & The Show

September 18, 2009 12:31

i set my alarm for 8:45am because i wanted to take a yoga class that i found.  at home i do Bikram Yoga religiously and i love taking the class everywhere i travel because the class is always taught exactly the same way, with minor differences.  i was really interested in taking one here in amsterdam.  i knew i hadn't had enough sleep to take the class, but i was determined.  so i jumped on my bike and rode down to Cientuurban just passed Sarphatipark.  i was thrilled to be there and almost killed myself in class!  i've never had such a hard class, but i made it through, and realized how tricky this jet lag is.  i was proud of getting through class and felt terrific when i left and i thought to myself, tonight...tonight will be my night to sleep... i'll be exhausted...and yoga will have reset my internal clock hopefully.

i did a little food and clothes shopping since i had none of either - no clothes appropriate for my show that night anyway - and renske picked me up at 2:30 to take us and all our gear to Paradiso for 3pm soundcheck.  when we got there we were met by a reporter who was there to take down Renske's new york "diary".  Renske told me to come along so we could discuss it together, so we went next door to a little bagle joint where we had some much needed coffee and a lovely chat.  as we went through the events of last week together, we were pretty overjoyed.  again and again we've realized just how lucky we are to have been matched.  we just have the most fun together and we are astounded at the ease with which we collaborate.

we ran through all my songs during the soundcheck and it all sounded great.  Paradiso is stunning.  tons of my friends in new york have played there and they all love it.  we got some dinner with the band and the engineers and discussed religion, music, the middle east.... and got downstairs to get changed.  it was great to have a dressing room with renske.  normally, i'm alone in there.  i felt like a teenager as we got ready together.  and magically, we wore dresses that really complimented each other.

the show was terrific.  the crowd was wonderful.  i was a little shy on stage... sort of in the same way Renske was just a touch shy in New York she said.  it was all very natural in a way.  in our home rooms, we both felt it was our job to really support the other player.  at least, that's how i felt in New York.  i wanted to make sure Renske felt comfortable and had all the attention of the room when she was singing, and i think Renske felt the same when it came time to do the show in her town with her crowd.  we truly swapped roles.

we went out for a drink at the Whiskey Bar, really adorable.  i could barely keep my eyes open and i knew i was gonna crash hard when i got to my bed.  we had one drink and set out to go home.  Renske dropped me off and we were both proud of ourselves and each other.  i was able to chat online a bit with my boyfriend before feeling the bottom drop out of me.  again, 3am.  bedtime.

Day 2 - The rehearsal

September 18, 2009 12:11

By far the hardest part about these swaps has been the rehearsals.  They're nerve wracking.  Will the band like?  My music? Will it be close enough to the way it feels with my own band?

I felt ok about it because i had seen Renske get along so well with my own band, and she said that she felt very much at home with them.  So that was a great sign.  She sounded great with them too so I imagined that maybe our bands were very similar after all.

And of course they are.  I had to laugh during rehearsal because of the remarkably similar personalities.  And they sounded terrific.  They really understood the heart of all the songs and i hoped it was enjoyable for them. When we finished up, I felt even more bonded with Renske.  Now I had finally experienced what she went through last week.  And I told her "I'm glad you went first."  and we laughed our asses off.

We went to Renske's apartment where she sat down with me and my map and a handful of highlighters and deconstructed the entire city for me.  It started making sense and i was looking forward to getting out there on my own and wrangling these circular streets.   She made a delicious salad for dinner and we talked and talked.  When we do this, we know it's for two reasons:
1.  because we're naturally designed to "discuss" and "engage" and
2.  because we know we're about to sit down to try to write a song and for us this means - connecting

We moved slowly from dinner conversation into living room conversation and we carefully picked up our instruments, almost as if we were trying to trick them.  ....us?  Write a song?  No no, we're just...noodling...  as if to look our project in the eye will scare away all our ideas.

We talked and noodled and finally discovered something we liked.  But by then is was almost midnight and I had been feeling very woozy all day.  So we decided we'd done enough work for one night.  She called me a taxi and when i got home I couldn't fall asleep until 3am.   oy.