Zoek de overeenkomsten

September 9, 2009 04:37

Vandaag mijn eerste werkdag in New York als Assistant District Attorney of the Domestic Violance Unit. Klinkt wel goed he ?

In keurige kantoorkleding, maar met paarse gympen eronder en hoge hakken in mijn tas (zo doe je dat tenslotte als New Yorker) rijd ik in een overvolle metro naar de Bronx. De Bronx is wel wat anders dan Manhattan, althans waar ik uitstap. Veel armoediger en de blanken zijn op een hand te tellen. Op straat lopen alleen maar Hispanics en Afro-Amerikanen.

Ik praat de hele dag honderduit met Amy (en een paar collega's) over ons werk. De passie voor ons werk bindt ons, maar als ik overeenkomsten tussen haar en mijn werk zou moeten zoeken, zou ik nu nog bezig zijn.

Er zijn zoveel verschillen. Ik zal proberen er een paar te noemen. Om te beginnen bij de arbeidsomstandigheden. Amy heeft het geluk een kamer met een raam te hebben. De meeste Officieren van Justitie delen echter met z'n 2-en een kamer die ongeveer een kwart van mijn kamer is (en die is al niet zo groot) zonder raam, oud en met tl-verlichting. En al die kamertjes zitten in lange donkere gangen naast elkaar. Een koffieautomaat is er niet. De wc kom je slechts in door een code in te toetsen.

De voorgeleiding. Arrestanten moeten binnen 24 uur voor een rechter worden voorgeleid. Dit gebeurt in de Arraignment Room, die ik morgen zal zien. Hieraan voorafgaand moeten de beschuldigingen op papier worden gezet. Dit gebeurt in de zogenaamde Complaintroom. Dit is een grote ruimte (wederom zonder ramen en met tl-verlichting en oud) waar schotten zijn geplaatst en allemaal Officieren zitten te werken. In het weekend werken de Officieren hier in diensten van 08:00 tot 16:00 uur en van 16:00 tot 00.00 uur. Dit is extra bovenop het gewone werk en de piketdiensten. En in die grote ruimte, buiten de schotten, zitten en hangen allemaal politieagenten en detectives die hun zaak in persoon aan de Officier moeten komen presenteren. De meeste agenten moeten eindeloos wachten. En buiten de ruimte, in een gang, wachten  de slachtoffers (een chaos met kleine kinderen, bejaarden en vermoeide mensen) die ook allemaal in persoon hun verhaal moeten komen vertellen.

De OvJ moet binnen 6 dagen zijn of haar zaak aan de grand jury presenteren. De grand jury bepaalt vervolgens voor welke feiten de verdachte zal worden vervolgd. Of dat de zaak moet worden geseponeerd !

In de uiteindelijke rechtzaak (en overigens ook al bij de grand jury, maar daar is de ondervraging minder diepgaand ) moeten alle getuigen op de zitting worden gehoord. Alle politieagenten die een inbelaggenomen wapen in handen hebben gehad (van degene die het heeft gevonden, tot de vervoerder, tot degene die het wapen test) moeten op zitting erover komen verklaren. Zelfs kinderen (soms slechts 5 of 7 jaar oud) moeten als getuige op zitting getuigen. Over het geweld dat bijvoorbeeld hun vader heeft gebruikt. En dat terwijl de man tegen wie zij getuigen, tegenover ze in de rechtzaal zit !

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat 1 rechtzaak gemiddeld 6 weken duurt. Een simpele mishandeling (de verdachte geeft het slachtoffer 2 vuistslagen in het gezicht) duurt ongeveer 3 dagen. Bij ons in Nederland, althans in Amsterdam, duurt de behandeling van zo'n zaak ongeveer een half uur.

Hierbij nog een filmpje van zondag in de metro.

De Job Swap is een project van de Stichting Henry Hudson 400 in samenwerking met BKB en wordt mede mogelijk gemaakt door NY400. De wildcard actie wordt georganiseerd met Het Parool en AM New York.