Law & order

September 10, 2009 03:47

Wow, wat zal ik vandaag vertellen. Er is zoveel om met mogelijke bloglezers te delen. Als eerste in ieder geval dat iedereen zo ontzettend aardig en geinteresseerd is. Ik heb vandaag met diverse collega's van Amy, twee rechters, een advocaat en de DA gesproken.

De dag begon vandaag met mijn bezoek aan de DA (Hoofd Officier van Justitie) van de Bronx, mr Robert Johnson. Hij is al de DA van de Bronx sinds 1989. Een min of meer politieke functie want je wordt gekozen.

Robert Jonhnson is enomre aimable man en ik hoop dan ook dat hij nog een keer naar Amsterdam kan komen, zoals hij een half jaar geleden van plan was. Hij vertelde mij onder andere dat de misdaad in de Bronx sinds 1990 met ongeveer 80% is gedaald. Zo waren er in 1990 nog 637 dodelijke slachtoffers als gevolg van geweld in de Bronx. In 2008 waren dat er 132.



Verder heb ik  vandaag verschillende soorten zittingen bijgewoond (nog niet eens inhoudelijke zaken). En dan zijn er een aantal in het oog springende details. In alle rechtzalen zit de rechter op een verhoging die tenminste twee keer zo hoog is, als die bij ons. Je kan dan ook maar met moeite net een stukje van de rechter zien.

Heel groot achter de rechter staan de woorden: IN GOD WE TRUST. En in alle rechtzalen staat een vlaggenstok met de Amerikaanse vlag en de vlag van New York (althans dat laatste vermoed ik). De rechter zit altijd alleen. Zij heeft een eigen rechtzaal waar haar naambordje aan de muur is gespijkerd (behalve de rechter in de Arraignment room).

En verder lopen er heel veel mensen van de parketpolitie, klerken, officieren van justitie, advocaten, verdachten, etcetera in en uit. Kortom het is een enorme levendige bedoening. Het is fascinerend en ik zou wel de hele dag kunnen blijven kijken. Hiermee vergeleken is de behandeling van onze rechtzaken maar klinisch.

In de Arraignment Room worden alle verdachten binnen 24 uur na arrestatie voorgeleid. Met hun handen achter hun rug, in de handboeien, worden ze vanuit het ernaast gelegen cellenblok naar de rechtzaal in gebracht. En binnen 5 minuten worden of hun handboeien afgedaan en kunnen ze meteen weglopen, of worden ze weer naar het cellenblok gebracht. En in die 5 minuten vertelt de OvJ waar de zaak over gaat, wat voor bewijs er is (en vraagt eventueel borgsom), doet de advocaat zijn "pleidooi" (hij heeft dan nog geen stuk in handen gehad) en neemt de rechter een beslissing.

Die beslissing kan zijn dat iemand wordt vrijgelaten als hij een boete van $ 75 (!) betaald voor het rijden zonder rijbewijs. Of dat de rechter een borgsom bepaalt en een nieuwe zittingsdatum. Of dat er een "plea bargaining"  op zitting wordt geaccepteerd; "U bekent zich schuldig te hebben gemaakt aan het bezit van (een kleine hoeveelheid) crack? Ok, dan is het vonnis: 3 dagen gevangenisstraf en 6 maanden ontzegging van de rijbevoegdheid." (?!) Met aftrek hoeft de verdachte dan maar 2 dagen te zitten (die hij al heeft gezeten), en hij kan dus meteen naar huis.

Het cellenblok is overigens ook net als in een Amerikaanse film. Oude grote cellen, waar meerdere mensen bij elkaar zitten (al dan niet schreeuwend) met een boel agenten erom heen.

Dit gaat zo de hele dag door. En mensen lopen in en uit. En tussendoor roept de rechter mij en Amy bij zich en neemt hij alle tijd om even met ons te praten. Heel vriendelijk en geinteresseerd. Hij vertelt ons dat hij gisteren 108 arrestanten heeft gezien (ha, daarmee vergeleken hebben onze rc's een luizenbaan).

En dan te bedenken dat deze rechter alleen de 9 tot 4 dienst had. Er nog een andere arraignment rechter was die ongeveer 50 arrestanten heeft behandeld. En er van 4 uur s'middags tot 2 uur s'nachts (en soms tot 4 uur) weer een andere rechter zit. En dat 7 dagen in de week. Hoeveel arrestanten zouden er in de Bronx per week zijn ?

In een zogenaamde Calender Room (een soort zitting met enkel pro forma's) staan vandaag 89 zaken op de rol. De advocaten mogen zelf bepalen waneer ze komen, als ze op die dag maar komen. Ze mogen gewoon binnen wandelen, melden zich bij de bode en wachten in de zittingszaal tot ze aan de beurt zijn. Ook deze zaken duren niet zo lang.

Ook in deze zaal worden Amy en ik door de rechter naar voren geroepen om even met haar te praten. (Er had eigenlijk ook een rechter moeten jobswappen !) Later komt de advocaat van Amy haar zaak bij ons staan. Het betreft een ernstige steekpartij op straat.  Al staand bij de rechter wordt over de zaak gesproken. Over het al dan niet accepteren van een deal en de eventuele aanvangsdatum van een zittingsperiode. Op dat moment zit ik echt midden in een aflevering van Law & Order !

De Job Swap is een project van de Stichting Henry Hudson 400 in samenwerking met BKB en wordt mede mogelijk gemaakt door NY400. De wildcard actie wordt georganiseerd met Het Parool en AM New York.