Afsluitend

September 23, 2009 10:49

Tja, en dan begint na twee weken op maandag het gewone leven weer. Eigenlijk wel fijn, want het was toch een beetje een uitputtingslag. Zeker die laatste week als de Jobswap moet worden gecombineerd met het reilen en zeilen van een gezin. Alhowel het, met dank aan Martijn en onze oppas Alaa, heel goed is gegaan. En, ik had het voor geen goud willen missen.
 
De Jobswap was een heel bijzonder en geweldig project. En ik ben dan ook dankbaar dat ik er aan heb mogen deelnemen. Het was in de eerste plaats heel bijzonder om twee weken met Amy door te brengen. Vanaf het eerste moment dat wij elkaar zagen, klikte het en hebben we samen heel veel plezier gehad. Onze rechtssystemen zijn zo verschillend, maar we stonden beiden open om het andere systeem te doorgronden en er begrip voor te krijgen. Wellicht omdat we allebei om dezelfde reden Officier van Justitie zijn geworden.
 
Door mee te lopen met Amy, en s'ochtends in de drukke metro naar het werk te gaan, etc. kon ik ook echt deel uitmaken van de maatschappij in New York. En ook dat voelde goed.
 
En niet in de laatste plaats was het bijzonder om alle andere jobswappers te leren kennen en elkaars ervaringen uit te wisselen. Allemaal mensen met een totaal andere achtergrond, maar met één gemeenschappelijke deler: enthousiasme voor het eigen beroep. Iedereen was enthousiast over zijn eigen counterpart en iedereen was enthousiast om deel te nemen aan het project.
 
Op maandagmiddag na de twee weken jobswap heb ik s'middags meteen zitting bij de Politierechter met ongeveer 10 verschillende zaken (allemaal geweldsincidenten). Als er een huiselijke geweldszaak wordt behandeld, waarbij de man zijn ex-vrouw meeneemt om te getuigen over de mishandeling van hun dochter en haarzelf (!), moet ik de hele tijd aan Amy denken. Ik weet zeker dat ik de zaak anders, en wellicht ook beter, heb behandeld dan voor mijn Jobswap. De man is veroordeeld.
 
Want wat heeft de Jobswap mij gebracht, behoudens heel veel plezier? Ons rechtssysteem zal ik toch niet kunnen veranderen. Ik denk, dat ik met een andere blik naar mijn eigen werk kijk en vraagtekens zet bij zaken die ik altijd als normaal heb beschouwd. En als ik tot laat moet doorwerken, is het een goed gevoel te weten dat er aan de andere kant van de oceaan er iemand is die min of meer hetzelfde werk doet en bij wie de deur altijd open staat (en vice versa). 
 
Met dank aan iedereen die de Jobswap voor mij mogelijk heeft gemaakt, waaronder: BKB, het parket Amsterdam, Ruth, Amy, en uiteraard Martijn.

De Job Swap is een project van de Stichting Henry Hudson 400 in samenwerking met BKB en wordt mede mogelijk gemaakt door NY400. De wildcard actie wordt georganiseerd met Het Parool en AM New York.